Cözüm: Tam bu isi yapan oldukca kullanisli bir program mevcut ismi Cache My work olan bu program ile pc yi kapatirken sectiginiz programlarin Pc acilisinda otomatik olarak tekrar baslamalarini saglayabilirsiniz Download

Anasayfasi

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• Windows 7: Hazırda Beklet Nasıl Kapatılır? (0)
• Windows 7′de UAC Kapatıldığında Kenar Çubuğunun Çalışmaması (0)
• Windows 7′de başlangıç programları nasıl yönetilir? (0)
• Windows 7 Açılış Ekranını Değiştirme (0)
• SSD ile Windows7 açılış hızı (0)

64 Bit Kısaca Nedir ?

32-Bit ve 64-Bit hatta dahada geriye gidersek 16-Bit komut setleri işlem hacimlerini işaret ederler.Mesela 16-Bit bir Windows ,tek seferde 16 kez 0-1 okuyabiliyorken,64-Bit bir Windows ise tek seferde 64 kez 0-1 okuyabilir.
64 Bit ve 32 Bit Windows Arasındaki Donanımsal ve Teknik Farklar Nelerdir ?
64-BIT

Sanal Bellek: 16 TB

32-BIT

Sanal Bellek: 4 GB

64-BIT

Disk Belleği Dosyası: 512 TB

32-BIT

Disk Belleği Dosyası: 16 TB

64-BIT

Hiper Alan: 8 GB

32-BIT

Hiper Alan: 4 MB

64-BIT

Disk Belleğe Havuzu: 128 GB

32-BIT

Disk Belleğe Havuzu: 470 MB

64-BIT

Diske Alınmayan Havuz: 128 GB

32-BIT

Diske Alınmayan Havuz: 256 MB

64-BIT

Sistem Önbelleği: 1 TB

32-BIT

Sistem Önbelleği:1GB
Windows Vista ‘dan Başka 64-BIT İşlem Yapabilen Sürümler Var mı ?

Windows Server 2003-Standart 64 Bit

Windows Server 2003-Enterprise 64 Bit

Windows Server 2003-Datacenter 64 Bit

Windows XP 64 Bit Edition
32-BIT ve 64-BIT Programlar Arasında Performans Farkı Var mıdır ?

32-BIT bir program ,WoW64 Emulatör’ü ile 64-BIT bir sistemde çalıştığında o programa belli bir sanal bellek ayrılır.Bu bellek 2 veya 4 GB arasında değişebiliyor.Eğer 4 GB ‘lık bir sanal bellek atanırsa program yoğun sanal belleğe ihtiyaç duyduğunda performans bir miktar artabilir.Bunun dışında herhangi bir fark olmayacaktır.
64-Bit Bana Ne Gibi Yararlar Sağlayacaktır ?

Her bir 64-Bit uygulama için 128 GB fiziksel bellek ve 8 TB sanal belleğe destek verir.Bu rakamlar 32-Bit Windows’un her bir uygulama için sağladığı 4 GB fiziksel ve 2-3 GB sanal belleğe göre şaşılacak kadar büyük boyutlardır.Daha büyük bellek boyutları daha fazla kullanıcıyı desteklemekte ,sabit diskten okumayı ve sabit diskten yazmayı azaltarak daha iyi performans sağlamakta ve genel olarak yazılımların bellek ihtiyaçlarına daha iyi cevap vererek genel performansı arttırmaktadır.
Windows 64-BIT İçin Nasıl Bir Donanıma İhtiyacım Var ?

Aşağıda 64 Bit destekli birkaç işlemci yazıldı.Ayrıca en az 1 GB belleğinizin olması gerektiğini unutmayın.

AMD

Athlon 64

Athlon 64 FX

Athlon X2

Opteron

INTEL

Xeon (EM64T)

6XX serisi Pentium 4

Pentium 4 Extreme Edition

Herhangi bir Pentium D (Smithfield)

64-Bit İşlemcim var ve 64-Bit İşletm Sistemi kurdum.Peki, 32 Bit Bir Sistemle Arasında Gözle Görelebileceğim Bir Fark Olacak mı ?

Evet,özellikle rendering işlemlerinde 32 Bit bir sisteme göre belirgin bir performans farkı olacaktır.

 32-Bit ve 64-Bit Oyunlar Arasında Görsel Olarak Fark Var mı ?

Evet, detay seviyesi ve görüntü kalitesi 32-Bit’e nazaran yüksektir.Aşağıda Crytek ‘in hem 32 Bit hem de 64 Bit için ürettiği FarCry oyununun 2 platform arasındaki farkı nı görebilirsiniz.Daha fazla resim için üretici siteye uğrayın.

 FarCry (32-BIT)

FarCry (64-BIT)

 
FarCry (32-BIT)

FarCry (64-BIT)

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• Windows 7 Satışta (0)
• Kodek nedir ve nasıl yüklenir? (0)
• Donanım Sözlüğü (0)
• Donanım Hakkında Sıkca Sorulan Sorular.. (0)
• Zararlı yazılımlara karşı alternatif korunma seçenekleri (0)

Neden Bu Kadar Fazla Sayıdalar?

Eğer enetim masasından hizmetler sekmesine bir göz attıysanız Windows’ ta aynı anda çalışan pek çok hizmet olduğunu görürsünüz. İşte bu hizmetler kendi içinde gruplandırılıp, her bir grup için bir svchost.exe çalışmaktadır. Mesela Güvenlik Duvarı için bir tane, kulanıcı arayüzü için bir tane gibi. Bu da pek çok svchost.exe işleminin görülmesine neden olur.

Bu Konuda Ne Yapabilirsiniz?

Normalde svchost.exe sistemin düzgün çalışması için gerekli bir servistir bu yüzden bunu sonlandırmanıza gerek yoktur. Ancak işin ilginç yanı aynı isimde bir de backdoor trojanı da bulunmaktadır. Bu trojan sizin haberiniz olmadan kimlik bilgileri, şifreler, banka numaraları gibi bilgileri çalıp başkalarına iletebilir. Hangisinin gerçek hangisinin trojan olduğunu anlamanın yolu ise servislerin başlatıldığı klasörleri dikkate almaktır. Günümüzde birçok antivürüs yazılımı bu trojanı tespit edip etkisiz hale getirebilir. Yani güncel bir antivirüs kullanıp bilgisayarınızı düzenli olarak taratırsanız herhangi bir problemle karşılaşmazsınız.

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• Virus,Soluncan ve Truva atı nedir (0)
• Yeni Bilgisayar Virüsü, Kandırıyor (0)
• Windows 7 İşletim Sistemi Güvenlik Özellikleri (0)
• Windows 64-BIT Nedir ? (0)
• VPS (Virtual Private Server) (0)

Physical Memory Limits: Windows Server 2008

The following table specifies the limits on physical memory for Windows Server 2008. Limits greater than 4 GB for 32-bit Windows assume that PAE is enabled.

Physical Memory Limits: Windows Vista

The following table specifies the limits on physical memory for Windows Vista.

Physical Memory Limits: Windows Home Server

Windows Home Server is available only in a 32-bit edition. The physical memory limit is 4 GB.

Physical Memory Limits: Windows Server 2003

The following table specifies the limits on physical memory for Windows Server 2003. Limits over 4 GB for 32-bit Windows assume that PAE is enabled.

Physical Memory Limits: Windows XP

The following table specifies the limits on physical memory for Windows XP.

Physical Memory Limits: Windows 2000

The following table specifies the limits on physical memory for Windows 2000.

Kaynak , Microsoft MSDN : http://msdn.microsoft.com/en-gb/library/aa366778.aspx

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• ReadyBoost (0)
• Donanım Hakkında Sıkca Sorulan Sorular.. (0)
• Yerel ağımızda anlık mesajlaşma (0)
• Windows XP’de hazırda bekletme seçeneği (Hibernate) (0)
• Windows Xp'de Tam performans (0)

USB MultiBoot 10 (2.0 MiB, 48 hits)

USB MultiBoot 10 esasında birçok programı içinde bulunduran bir klasör. Bu klasörün içini açıp USB_MultiBoot_10.cmd adlı dosyayı çalıştırın.

USB_MultiBoot_10.cmd adlı dosyayı çalıştırın.

Karşınızda ilk olarak bir DOS ekranı çıkacak. Bu DOS ekranında bu program hakkında bilgi veriliyor. Bu bilgiyi geçmek için herhangi bir tuş’a basın.

USB Belleği Sisteme Takın
USB belleği sisteme takın ve DOS penceresinde gelen “H” harfini basın. Bu oldukça önemli bir özellik. Çünkü burada USB belleğe bir format atmanız gerekecek. Bu format ikinci bir program çalıştırılarak yapılır.

HP USB Disk storage format programını H harfi ile çalıştın

DOS penceresinde H harfine basın ve bekleyin. Vista kullanıcıları burada “Yönetici hakları” isteniyor. Böyle bir durumda Başlat menüsünden Denetim masasına gidin. Burada kullanıcı hesaplarına ulaşın. Kullanıcı hesap denetimini aç veya kapa seçeneğini girin ve kutucuğu işaretleyip bu pencereyi terk edin. Bunu yaptığınızda HP USB Disk Storage Format programı açılacak.

USB Belleğe Format Atın
Açılan pencerede dikkat etmeniz gereken tek şey en üst’te USB belleğinizin tanınmış olması. File System, Fat32 olarak işaretlenmeli. İşlem uzun sürmesin diye Quick Format seçeneği de işaretlenmeli.

USB belleğin tanımlı olduğuna bakın.

Bunu yaptığınızda USB bellekte tüm bilgiler silinecek. Dosya formatı Fat 32 olacak ve Windows XP kurulum dosyaları için hazır olacak.

Windows XP Dosyalarını Göstermek
Windows XP dosyalarını burada göstermeniz gerekiyor. USB belleğe kopyalayacağınız kaynağı vermelisiniz. Bu Windows XP CD veya sabit disk’te bulunan klasör olabilir. Yapmanız gereken tek şey, DOS penceresinden “1” harfini girmek ve Enter tuşuna basmak.

DOS penceresinden 1 harfini girip Enter’a basın

Çıkan pencerede size kaynağın yolu sorulacak. C sürücüsünün içine attığınız Windows XP dosyasını göstermeniz gerekir. Aynısı optik sürücü içinde olan Windows XP yolunu için de geçerli.

XP kurulum dosyalarının olduğu klasörü göstermelisiniz.

USB Belleğin Harfini Girmek
DOS penceresine geri döndünüz. Şimdi sıra “2” harfini girip Enter‘a basmak olacak. Burada yine bir önceki ekran gibi bir “klasöre göz at” penceresi çıkacak. USB belleğin harfini buraya girin.

DOS penceresinden 2 harfini girin.

USB belleğin harfini girdiğinizde ikinci bir pencere açılacak. Bu pencereler makine adı, kullanıcı adı, yönetici parolası, Windows XP parolası gibi bilgiler girecek. Bu alanları doldurmalısınız. Bunu yaptığınızda Windows XP kurulumunda size makine adı, yönetici parolası ve benzeri şeyler sorulmayacak.

Evet tuşuna basın ve sizden istediği bilgileri girin

Dosyalar Kopyalamaya Hazır
İstenilen bilgiler girildiğinde tekrar DOS penceresine dönüyoruz. Şimdi sıra geldi kurulum dosyalarını belleğe kopyalamaya. Bunun için “3” harfini girip Enter tuşuna basın.

Dosyaları kopyalamak için 3 tuşuna basın.

Kopayalama işlemi biraz uzun sürebilir. Arada bir pencere de açılabilir. Burada karşınıza çıkan tüm pencereleri “Evet” ile işaretleyin ve kurulumun bitmesini bekleyin.

Kurulum dosyaları USB belleğe kopyalanıyor.

Windows XP Kurulumu
Windows XP kurulum dosyaları USB belleğin içine kopyalanmış durumda. Bu belleği şimdi istediğiniz sisteme takabilirsiniz. Anakart’ın USB-HDD‘ye göre ayarlanmış olduğuna dikkat edin.

Kurulum ekranında ilk olarak 1 seçeneğini girin

Sistemi USB bellekten açın ve ilk seçenek olarak “1” harfini girin. Bu oldukça önemli bir durum. USB belleği Windows XP kurulana kadar çalıştırmayın.

Sistem yeniden başladığında tekrar 1 harfini girin. Arkasından da “2” harfi için grafik ara yüz’ü kullanın. Hepsi bu kadar.
Buradan indirebilirsiniz

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• USB’le Windows 7 Yüklemek Kolaylaşıyor (0)
• USB Disk’ten Windows XP Kurma (1)
• Youtube Yeniden Kapandı ve Açılcı 8 Nisan 2010 (2)
• Yerel ağımızda anlık mesajlaşma (0)
• Yasaklı Youtube a Giriş Yöntemi-DNS numaraları (6)

Vista’yi bilgisayar sistemine kurmak baya bir uzun sürüyor. Peki bu kurulumu kısaltmak sizin elinizde olduğunu biliyor muydunuz. İhtiyacınız olan tek şey 4 Gbyte kapasiteli bir USB disk ve sistemi USB’den Boot eden bir anakart.

Windows Vista’yi USB bellekten kurmak sanıldığından çok daha kolay. Vista CD’sini USB belleklere yükleyip, kurulumu buradan çalıştırmak size önemli bir zaman kazandırır. Bu oldukça optik sürücüsüne sahip olmayan sistemler için büyük bir avantaj. Örneğin Netbook sistemler optik sürücüsüne sahip değiller. Fakat birçok kişi bu sistemlere nasıl Vista kuracağını bilmiyor.

Oysa yapmanız gereken tek şey sizlere adım adım anlatacağımız yöntemi aynen uygulamak ve kurulumu da başlatmak.

USB Belleği Sisteme Takın
İlk olarak en az 4 Gbyte büyüklüğünde olan USB belleği sisteme takın. Bu belleğin sistem tarafından kurulmasını bekleyin ve başlat menüsünde yer alan komut satırına “CMD” komutunu girin.

“Diskpart” komutunu yazın.

Bu komutu girdiğinizde size DOS ekranı açılacak. İşte bu ekrana “Diskpart” komutunu yazın.

Sistemdeki Diskleri Görmek
Sistemdeki diskleri görmek için “List Disk” komutunu mutlaka yazın. USB belleğin hangi disk’e göre atandığını bulmanız gerekiyor. Aksi takdirde ezbere yapacağınız bir iş dosyaların var olduğu başka bir disk’i silebilir.

“List disk” komutunu mutlaka çalıştırın.

Burada sisteme bağlı olduğunuz USB belleği tanımanız gerekiyor. Bizim örneğimizde 8 GByte’lık bir disk kullandık. İşte bu disk burada disk 1 olarak görünür.

Diskleri Seçmek
USB belleğimiz disk 1 olarak göründü. Sistemimizde tek bir sabit disk var. Sabit disk burada disk 0 ve USB bellek de disk 1 olarak göründü. İki sabit diskli sistemde USB bellek disk 2 olarak görünecektir. Bu yüzden mutlaka dikkat edilmeli.

“Select Disk (USB belleğin atacağı harf)” komutunu girin.

Örneğimizde USB bellek disk 1 olarak göründü. Aynı pencereye “select disk 1″ komutunu girmeniz gerekiyor.

Diski Temizlemek
Sıra geldi USB belleğin içini temizlemek. USB bellek “Clean” komutu ile silinir. Burada yapacağınız bir hatanın geri dönüşü yok. Bu yüzden dikkat edilmeli.

Diski temizlemek için “Clean” komutunu kullan.

Clean, USB belleğin birimini siler. Delete gibi iş görmez.

Birimi oluştur
USB belleğin içi tamamen silindi. Şimdi bu belleğin birimini oluşturmamız gerekiyor. Bunun için “Create Partition Primary” komutunu yazın.

“Create Partition Primary” komutu birimi yeniden oluşturur.

Burada fazla bir müdahalae etmiyoruz. 32 GByte’lık bir ürün olsa bile farklı birimler oluşturmuyoruz. Bu oldukça önemli.

Birimi Seç
Birimi oluşturmamız lazım. Tek bir birim oluşturduğumuz için “select partition 1” komutunu kullanmamız gerekiyor. Bu komut yine aynı pencereye yazılıyor.

“Select Partition 1″ komutunu kullan.

Bu işlem profesyonel olmayan kullanıcılar için. Bu yüzden de tek bir birim oluşturduk. Birçok birim kullanıldığında Select Partition 1 yerine farklı sayılar kullanılabilir.

Birimi Çalıştır
Tabi birimi oluşturmak ve seçmek yeterli değil. Bu ürünü aktif hale getirmek gerekir. Bunun için “active” komutunu girmek gerek.

Aynı pencereye “active” komutunu yaz.

Bu oldukça önemli bir komut. Bu komutu yazmazsanız bir sonraki adımlar boşuna yapılmış olur.

Birime Format İşlemi
Sıra geldi format işlemine. Burada Fat32 dosya formatını kullanmak şart. Bunun için de “format fs=fat32” komutunu kullanın.

Disk’i biçimlendirmek şart. “Format fs=fat32″ komutunu kullan.

Birimi Atama
Format işlemi bitti. Geriye pek bir şey kalmadı. Yapmanız gereken “assign” komutu ile birimi atamak. Bu yapıldığında USB belleğiniz sistem tarafından bir harf alır.

“Assign” komutundan sonra pek bir şey kalmadı.

USB belleğinizin harfini mutlaka bilmeniz gerekiyor. Masaüstünde yer alan Bilgisayarım ikonun çift tıkladığınızda USB belleğiniz görebilirsiniz. USB belleğin harfini buradan okuyabilirsiniz.

Vista’yı USB Belleğe kopyala
Sıra geldi son işleme. Vista CD’sini USB belleğe kopyalamalısınız. Xcopy (Optik sürücüye atanan harf):\*.* /s/e/f (USB belleğe atanan harf):\ komutunu kullan.

Bu örneğimizde optik sürücümüz “D” harfini USB belleğimiz de “E” harfini kullanıyor. Bu halde komutumuz “Xcopy d:\*.* /s/e/f e:\” olarak yazılmalı.

Normal şartlarda “Xcopy d:*.* /s/e/f e:” komutu kullanılır.

Vista CD’sini sabit disk’e (Örn: C:\vista) kopyalayan kişilerde durum biraz daha farklı. Burada Vista klasörünün C sürücüsünün altında olduğunu varsayalım. O zaman ” “Xcopy c:\vista\*.*  /s/e/f  e:\” olarak değiştirilmeli.

Hepsi bu kadar. Anakartın BIOS’undan USB-HDD Boot seçeneğini işaretleyin. USB belleği sisteme takın ve Vista kurulum işlemini buradan başlattın.

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• ReadyBoost (0)
• Windows İşletim Sistemi Fiziksel Bellek limitleri (0)
• Windows 7′nin en çok karşılaşılan 10 problemi ve çözümleri (0)
• Vista Unattended (Katılımsız) Kurulum Resimli Anlatımı (0)
• USB’le Windows 7 Yüklemek Kolaylaşıyor (0)

1. USB bellegimizi bilgisayara takalim.(256 MB lik bir usb bellek yeterli.)
2. USB Disk Storage adli programi indirip calistiralim.

1. Resimdeki gibi fat32 secili durumda formatlayalim.
   
2. grubinst_gui isimli programi indirip calistiralim
   

1. Resimdeki basamaklari takip edelim.
2. grldr ve menu.lst dosyalarini usb bellegimize kopyalayalim.

1. Hiren’s BootCD sini (9.7 veya daha yeni versiyonu) CD surucune koyalim. CD’nin icindeki butun dosyalari USB bellegimize kopyalayalim.
   
2. USB bellegimiz kullanima hazir.Not:Bilgisayari USB bellekten acmak icin gerekli ayarlari yapmayi unutmayalim.

“http://www.hiren.info/pages/bootcd-on-usb-disk” den alintidir.

Buradan indir

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• USB Boot ile Windows 7 Kurulumu (2)
• USB Bellekten Windows 7 Kurulumu (0)
• USB Bellekten Vista Kurulumu (0)
• ReadyBoost (0)
• Windows yedekleme nasıl kullanılır? (0)

Windows USB 2.0 bağlantı yuvasını USB 1.1 olarak görüyor.
Ana kartınızın USB yuvaları USB 2.0 standardını destekliyorsa buna karşın Windows bu bağlantı noktalarını USB 1.1 olarak görüyorsa, sorunun en kuvvetli sebebi uygun donanım sürücülerinin yüklenmemiş olmasıdır. Genellikle bilgisayarınıza yeni bir işletim sistemi yüklediğinizde ortaya çıkan bu problemi gidermek için, elinizdeki Windows sürümü için sunulan güncel servis paketlerini yüklemeniz gerekir. Windows XP bilgisayara yüklendiği haliyle ana kartınızın yonga setine bağlı olmak üzere ya USB bağlantı noktalarını tanımaz ya da USB 1.1 olarak tanır. XP için sunulan 1 servis paketi USB 2 0 desteğinin sunulmasını sağlar. En son servis paketi olan SP 2′yi yüklemek de aynı işi görecektir.
Bazı ana kart üreticileri USB 2.0 için ek donanım sürücüleri sunar. Servis paketini bilgisayarınıza kurduktan sonra bağlantı noktaları halen USB 1.1 olarak görülüyorsa kartınızla birlikte sunulan CD’den ilgili sürücüleri yüklemeniz gerekir. Windows 95 kullanıcıları 2.0 desteğine kavuşmak için en son servis paketi olan SP 2.1′i yüklemelidir. Windows kullanıcıları için yüklenmesi gereken servis paketiyse SP4 Windows 98 SE ve Windows Me’nin en son servis paketini kullanan sürümleri USB 2 0 bağlantı noktalarını başarıyla tanır. Buna karşın bazı ana kartların bu Windows sürümleriyle uyum problemleri olduğu bilinmektedir. Bu işletim sistemlerinden birini kullanıyor ve USB 2 0 desteğini aktif hale getiremiyorsanız www.orangeware.com adresine bağlanarak OrangeWare sürücülerini indirmenizi ve yüklemenizi tavsiye ederim.
Bazı ana kartlarınsa Windows XP ile sorunları var. Windows XP kullanan bilgisayarınıza SP2′yi yüklediğinizde USB bağlantı noktaları çalışmaz hale geldiyse Microsoft’un sunduğu ve “Knowledge Base “de belirtilen 822603 no’lu sorunun yamasını indirmelisiniz Bu yamaya ulaşmak için www.microsoft.com ‘da “822603″ ifadesini aratabileceğiniz gibi tıkla indir adresine de bağlanabilirsiniz Servis paketini, ilgili yamaları ve yonga seti sürücülerini yükledikten sonra Windows halen USB bağlantı noktasını görmüyor veya yanlış görüyorsa donanım üreticisinin web sitesinden ana kartınız için sunulan en son sürücüleri indirmenizi ve yüklemenizi öneririm.

Ana kartın USB 2.0 desteği sunup sunmadığını nasıl anlarım?
Bunu anlamak çok basit Windows + Pause/Break tuş kombinasyonunu kullanarak Sistem özellikleri penceresini görüntüleyin. Donanım > Aygıt Yöneticisi seçeneklerini çalıştırarak karşınıza çıkan penceredeki “Universal Serial Bus Controller” ifadesine çift tıklayın. Listede beliren “PCI to USB Host Controller” aygıtının başında “Standart Enhanced” yer almalıdır. “Standart Enhanced PCI to USB Host Controller” ifadesi, USB yuvalarının “High Speed USB -USB 2 0″ standardını desteklediğini belirtir. “This device can perform faster – Bu aygıt daha hızlı çalışabilir” uyarı mesajından kurtulmak USB 2 0 bağlantı standardına sahip olmayan bir bilgisayarınız varsa ve üzerinde Windows XP işletim sistemi yüklüyse, USB bağlantı noktasına USB 2 0 destekli bir aygıt bağladığınızda bir uyarı mesajıyla karşılaşırsınız. Bu mesaj size ilgili aygıtın USB 2 0 bağlantı noktalarıyla daha hızlı çalışacağını söyler. Sürekli olarak kullandığınız bir USB depolama birimi bulunuyorsa ve bu cihazı sürekli olarak bu USB 1.1 destekli bilgisayarda kullanıyorsanız, Windows’un çıkardığı bu uyarı mesajı bir süre sonra sizi rahatsız edebilir “This device can perform faster – Bu aygıt daha hızlıçalışabilir” uyarı mesajından kurtulmak için şu adımları uygulamanız yeterlidir. Win + Pause/Break tuşlarına basarak System Properties (Sistem özellikleri) penceresini görüntüleyin. Hardware (Donanım) sekmesine geçerek Device Manager (Aygıt Yöneticisi) düğmesine tıklayın. Universal Serial Bus Controllers (Evresel Seri Veriyolu Kontrolcüleri) ifadesinin üzerine çift tıklayın Standard PCI to USB Host Controller metinin üzerine sağ tıklayın Properties’i (Özellikler) seçerek Advanced (Gelişmiş) sekmesine atlayın “Don’t tell me about USB errors” ifadesini seçili duruma getirdiğinizde bir daha ilgili uyarı mesajıyla karşılaşmayacaksınız.

USB 2.0 bağlantım neden hızlı değil?
USB 2 0 standardının görevi, bilgisayarınıza bağlayacağınız çevre birimleri arasında yeterli bant genişliğine sahip bir bağ kurmaktır. USB 2.0, USB 1.1′in sunduğu tüm özellikleri sağlayabilir, yani geriye doğru uyumludur. USB 2.0 ayrıca 480 megabit/sn (60 MB/sn) bant genişliği sağlayan bir high-speed (yüksek hız) mod’u sunar. USB 1.1′in 1.5 MBit ve 12 MBit olmak üzere iki mod’u bulunur. Tüm bunları belirttikten sonra nihai aktarım hızının, bağlantı noktasına bağladığına çoklu ortam ve depolama aygıtlarının sınırları ölçüsünde olacağını söylemelim. USB 2 0 uyumlu taşınabilir parmak belleğe aktarım yaparken görebileceğiniz maksimum hız 4MB/sn’ yi, taşınabilir sabit disklerin hızı 10 MB/sn’ yi (genellikle) geçmeyecektir. Yüksek hızlı SD hafıza kartları, uygun kart okuyucu kullanılarak 20 MB/sn okuma hızına ulaşabilirler. Anlaşılacağı üzere bu aygıtların hiç biri USB 2.0 standardının olanak verdiği 60 MB/sn’lik bant genişliğini dolduramamaktadır.
Sisteme bir USB aygıtı takmadan önce sürücüleri mutlaka yüklemeli miyim?

Donanım üreticilerinin bu uyarıyı kullanım kitapçığına veya ürün ambalajına eklemesinin sebebi kurulum işleminin bu yola daha kolay gerçekleşebilmesidir. Çünkü Windows sürücüsü yüklü bulunan bir donanım sisteme eklendiğinde ilgili donanımı otomatik olarak tanıyacak ve kullanıma açacaktır. Oysa ki herhangi bir donanımın sisteme eklenmesinin ardından Windows’un karşımıza çıkardığı sihirbazın adımlarını takıp etmek kimi zaman daha zor olmaktadır. İlgili donanım bilgisayarımızda birden fazla donanım kalemini dolduruyorsa (birden fazla yeteneği bünyesinde barındıran donanımlar) Windows bu sürücülerin yerlerini taktığımız CD’de bulmamızı isteyebilir.

USB 1.1 destekli kablolar ve kasalar USB 2.0 anakart ve cihazlarla uyumlu mudur?

Elinizde USB 2 0 standardı açıklamadan önce satın aldığınız bir ATX kasa bulunuyorsa, bu kasanın ön kısmındaki USB 1 1 bağlantılarını USB 2 0 destekli cihazlarıçalıştırmak için kullanabilirsiniz. Bunun için kasanın USB bağlantı noktasına bağlanan Dx+, Dy-, Dx-, Dy+, USB Power ve GND tellerini ana kartın üzerindeki uygun USB çıkış noktalarına bağlamanız yeterlidir. USB 1 1 tipi soketlerin yapısı USB 2 0 tipi soketlerle birebir örtüşür, boyut ve bağlantı noktası sayıları itibariyle aralarında bir farklılık bulunmamaktadır. USB 2 0 standardının 1 1 ‘den tek farkı çalışma prensibinin ve yonga setinin farklı olmasıdır Intel’in USB 1 1 için açıkladığı bağlantı kablosu standardında, aktarım hızı ve taşınan gerilimde artış olmasına karşın, eski kablolar USB 2 0′da sorunsuz biçimde kullanılmaya devam ediyor. USB 1 1 için öngörülen kablo talimatnamesinde örgülü dış koruyucu ve örgülüçiftli aktarım tellerinin bulunması gerekiyor. İşinizi garantiye almak için USB 2.0 uyumlu aygıtları bağlarken “High Speed USB (USB 2.0) Certified” etiketli kabloları tercih edebilirsiniz.

USB 1.1 destekli hublar USB 2.0 anakart ve cihazlarla uyumlu mudur?

USB 2 0 destekli tüm aygıtların geriye doğru uyumlu olduğundan bahsetmiştik. Bu hub’lar USB 2.0 aygıtlarını çalıştırabilmekle beraber 480 megabit/sn’lik yüksek hız mod’unu desteklemezler. Yanı USB 1 1 destekli bir hub’ı (USB çoklayıcı olarak da adlandırılabilir) USB 2 0 yuvasına bağladığınızda bu hub’dan faydalanan tüm aygıtlar USB 1.1 hızında çalışacaklardır USB 1 1 hub’lar ayrıca bazı USB 2.0 aygıtların ihtiyaç duyduğu yüksek gerilimi karşılayamazlar Bir iPod’unuz varsa USB 1 1 destekli bağlantı noktaları ve hub’lar bu cihazı şarj etmeyecektir.

Windows’a tekrar giriş yaptığımda USB aygıtlar çalışmıyor
Windows XP güç yönetimi çerçevesinde sistemin güç tüketimini azaltmak için bazı önlemler alır. USB kök bağlantı noktalarının (hub – göbek) devreden çıkartılması güç tüketimini azaltmak için uygulanan işlemlerden bir tanesidir. Çeşitli USB aygıtlarını sisteminize bağlamak için harici, disket sürücü yuvasının veya CD-ROM yuvasının yerine takılan bir hub’ dan faydalanıyorsanız, sisteminizi uyku mod’undan çıkardıktan sonra veya sisteme tekrar giriş yaptığınızda USB aygıtlarının başlatılamaması doğaldır. Bu durum zaman zaman ana karta bağlı USB bağlantı noktalarında da yaşanır Sıklıkla rastlanılan bu sorunu çözmek için şu işlemleri uygulayabilirsiniz;
Denetim Masasını veya Başlat menüsünü kullanarak Aygıt Yöneticisini çalıştırın. Evrensel Seri Yol Denetleyicisi > USB Kök Hub > özellikler > Güç Yönetimi (Device Manager > Universal Serial Bus Controllers > USB Root Hub > Power Management) yollarını takip ederek “Güç kazancı sağlamak için bilgisayar bu aygıtı kapasın” seçeneğini kapatın. Bu işlemi tüm Hub’lar için uygulayarak aygıtların devreden çıkartılmasını engelleyebilirsiniz.

USB cihazları USB yuvasından çıkartmadan önce sonlandırmam gerekiyor mu?
PC’nize, bellek kartı okuyucu, parmak bellek, taşınabilir sabit disk gibi bilgidepolama yeteneği bulunan bir USB cihaz bağladığınızda görev çubuğunun sağ tarafında bu cihazı güvenle sonlandırmanıza olanak tanıyan bir simge belirir. Bu simgenin amacı, USB cihazı çıkarmadan önce önbellekte bulunan tüm verilerin cihaza yazıldığından emin olmaktır. Windows, USB cihazı sonlandırmadan sistemden ayırdığınız bazı zamanlarda bir mesaj kutusu göstererek yapılan bu işlemin riskli olduğunu, veri kaybının oluşabileceğini, hatta sistem işleyişinin bozulabileceğini belirtir. Bu söylenenin bir dereceye kadar doğru olduğunu kabul edebiliriz. Yapılan denemelerde veri yazılan bir USB parmak beleği ve taşınabilir diski, yazma işlemi tamamlanmadan sistemden ayrıldığında, Parmak belleğe ve diske bakıldığında bazı dosyalar yazılmış gibi görünüyor, fakat içeriklerinin bozuk olduğu görülmüştür. USB cihazı ayırmadan önce sonlandırma simgesini kullanmanın yanlış bir tarafı yoktur. Deneyimli kullanıcılar da ilgili simgeyi kullanmadan USB cihazın üzerindeki okuma -yazma ledlerini takip ederek, yazma işlemi bittikten sonra cihazı ayırabilirler. Bunun hiçbir sakıncası yoktur. Fakat Microsoft’un bu özelliği kullanışlı olarak tasarlamadığı da bir gerçek. Simgenin üzerine çift tıkladıktan sonra karşımıza gelen pencerede USB aygıtını bularak Stop (Durdur) düğmesine tıklamak gerekiyor. Oysa ki simgenin üzerine çift tıklamak ya da sağ tıklayıp listeden herhangi bir cihazı sonlandırmak daha pratik olurdu.
Bu anlattıklarımın deneyimli kullanıcılar için hiçbir sakıncası yoktur. Çünkü bu tür bir kullanıcı Denetim Masasının içindeki Aygıt Yöneticisini kullanmayı avucunun içi gibi bilir. Aygıt Yöneticisinde, herhangi bir donanıma sağ tıklayarak sürücüsünü yükleyebilir, tazeleyebilir veya F5 e basarak sürücüsü gereken tüm donanımların keşfedilmesini sağlayabilirsiniz. Üstelik donanımı taktıktan sonra sürücü ve yazılımları yüklemenin bazı avantajlar da vardır Bu yolla hiçbir zaman ihtiyacınız olmayacak yazılımları (Dijital makinesinin aktarım yazılımı gibi) yüklemek zorunda kalmazsınız, sadece sizden istenen Sürücüleri yükler, donanım kullanacak yazılımları kendiniz belirlersiniz.

PC’nize USB 2.0 yeterliliği kazandırın
Herhangi bir sebepten dolayı USB 2.0 bağlantı standardının sunduğu daha yüksek akımlı elektrik bağlantısına veya yüksek hıza ihtiyaç duyuyorsanız bilgisayarınıza bir PCI USB kartı bağlayabilirsiniz Boş bir PCI yuvasını işgal eden bu kartlar üzerlerindeki USB 2 0 bağlantı noktaları sayesinde yüksek hızlı USB aygıtların sunduğu avantajdan faydalanmanızı sağlarlar. Ortalama 20 USD’ye satın alabileceğiniz bu PCI kartların bazıları bir Fire-Wire çıkışına da sahiptir. İleride bilgisayarınıza bir dijital kamera takmayı düşünüyorsanız, Fire-Wire bağlantı noktasına sahip bir PCI kart almayı düşünebilirsiniz. Bir diz üstü bilgisayarınız varsa, boş PCMCIA yuvalarından birini USB 2 0 bağlantısı için değerlendirebilirsiniz. Ortalama 30 USD fiyata satın alınabilen USB PCMCIA kartlar USB 2.0 bağlantısı barındırmayan dizüstü bilgisayarlara bu özelliği kazandırmak için kullanabileceğiniz tek yoldur.

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• Windows 7: USB Diskler İçin Geri Dönüşüm Kutusu Oluşturma (0)
• Windows 7′de uzaktan masaüstü bağlantısı ipuçları (0)
• Windows 2003 Server’a bağlanan tüm kullanıcıların bağlantılarını aynı anda koparmak (0)
• Uzak Masaüstü Bağlantısını Etkinleştirmek (0)
• Uzak Masaüstü Bağlantısı Oturumlarında Şifreyi Boş Geçmek (0)

Windows 1.0

Windows serisinden ilk işletim sistemi Windows 1.0 olarak 1985 yılında piyasaya çıktı. 1.0 bir task-switcher idi. Yani, birden fazla programı açabiliyor ama aynı anda tek bir program aktif oluyordu. Diğerlerinin çalışması askıya alınıyordu. Kullanıcı askıya alınan bir programa geçtiğinde bu sefer o program kaldığı yerden çalışmaya başlıyordu. Bu ilk versiyon hiç tutulmadı. Tutulmamasının nedeni o sıralarda kullanılan bilgisayarların donanım olarak yetersiz kalmasıydı. PC’ler o zamanlar grafik düşmanı bir yapıya sahiptiler. Ayrıca, bilgisayarlar henüz bugünkü yaygınlık düzeyine ulaşmamışlardı ve o zamanın kullanıcıları daha teknik kökenli kişiler idi. Bu da grafik arabirimli bir sistemden yararlanabilecek insanların azlığı anlamına geliyordu. Son bir neden ise Microsoft’un grafik kullanıcı arabirimleri üzerine çok deneyimli olmamasıydı.

Bu ilk sürüm, 1984 yılında piyasaya çıkan Apple Macintosh’a karşılık olarak üretilmişti. Macintosh başından itibaren grafik temelli olarak tasarlanmıştı. PC’ler ise metin temelli sistemler olarak işe başladılar. Bu da grafik temelli bir yapıya uyarlanmalarını zorlaştırdı. Bu yapı bugün bile olumsuz etkilerini hissettiriyor.

Windows 2.x

Microsoft’un ikinci girişimi de pek parlak olmadı. 1987 Yılında piyasaya   sürülen Windows 2.0 grafik temelli olmasına karşın doğru dürüst ikon bile kullanmıyordu.  Daha çok grafik ortamında gerçekleştirilmiş metin temelli bir sistemdi. Çünkü daha iyi grafikler için gereken güçlü işlemciler halen ortada yoktu. Gerçi Intel 1985 yılında 80386’yı çıkarmıştı ama piyasada  en yaygın işlemciler 8088 ve 80286 idi. Zaman içinde Microsoft, Windows’un 80286 işlemcilerinin gücünden yararlanmasını sağlayan Windows/286 versiyonunu çıkardı. Bütün dezavantajlarına karşın bu versiyonun kullanımı yine de DOS’tan daha kolaydı ve kullanıcının birden fazla programı çalıştırabilmesine olanak sağlıyordu. Ama hem 8088 versiyonu hem de 286 versiyonu halen birer task-switcher’dı. Çokgörevli (Multitasking) bir yapıda değildi.  Task switching’de birden fazla program çalıştırılabilir ama yalnızca öndeki program iş yapar. Arka plandaki programların işleyişi askıya alınır. Çokgörevli çalışmada ise hem ön hem arka plandaki programlar çalışmalarını sürdürürler. 1988’de çıkartılan Windows/386 versiyonunda çokgörevlilik sağlanıyordu.  Ama çokgörevlilik var çokgörevlilik var. Windows/386 ile gelen (ve Windows NT ile Windows 95’e kadar süregelen) çokgörevlilik işbirlikçi bir çokgörevlilik (cooperative multitasking) idi.  Işbirlikçi çokgörevlilikte birden fazla program aynı anda çalışabilir. Arka plana alınan programların çalışması devam eder. Programlar birbileri ile iyi geçinmek yani, işbirliği yapmak zorundadırlar. O anda çalışan bir program bir süre sonra CPU zamanı, sabit disk, COM portları  vb. sistem kaynaklarını diğer programlara sunarak onların da çalışmasını sağlar. Ama kötü yazılmış bir program bütün sistem kaynaklarına el koyabilir. Diğer programların çalışıp çalışmamasına yalnızca o program karar verebilir. Buna karşılık Windows 95’de ve Windows NT’deki çokgörevliliği işletim sistemi yönetir. Hangi programın hangi sistem kaynağına ne kadar süre ile sahip olacağını işletim sistemi belirler. Programlar için işletim sistemi tarafından belirlenen süre sonunda işletim sistemi devreye girer ve sistem kaynaklarını bir diğer programa aktarır. Bu türden çokgörevliliğe önceden belirlenmiş çokgörevlilik denir (preemptive multitasking).

Windows 2.0’ın üç versiyonu da piyasada  tutulmadı. Üç versiyonun da kullanıcı arabirimi yeterince basit ve kullanışlı değildi. Ayrıca üçü de yeterince güvenilir değildi

Windows 3.x

1990 yılının 22 Mayıs’ında büyük bir kampanya eşliğinde piyasaya çıkartılan  Windows 3.0, önceki versiyonların tersine çok başarılı oldu. Bellek kullanımının gelişmiş olması gibi güçlü teknik özelliklerinin yanısıra kullanıcı arabirimi de olağanüstü gelişmiş idi. Ikonlar ilk kez burada  yoğun bir şekilde kullanılmaya başladılar. Birçok kişinin Windows ile özleştirdiği Program Manager arabirimi de bu versiyonda ortaya çıktı. En önemlisi de, birden fazla programın aynı anda oldukça sorunsuz bir şekilde çalışabilmesiydi. Kuşkusuz Microsoft bu versiyonda da bazı ödünler verdi. Örneğin, 8088 işlemcili, düşük konfigürasyonlu  bilgisayarların da Windows 3.0’ı çalıştırabilmeleri göz önünde tutulmuştu. 8088’in çalışabileceği son Windows versiyonu Windows 3.0 oldu.

Windows 3.0 piyasada çok iyi karşılandı. Ama kullanıcıların sayısının artmasıyla birlikte sorunlar da ortaya çıkmaya başladı. Çıkan sorunların büyük kısmı düşük konfigürasyonlu makinalar düşünülerek verilen ödünlerden kaynaklanıyordu. Örneğin, Windows 3.0 gerçel modda (real mode) çalıştırılabiliyordu ama bu bu modda hiç de güvenilir değildi. Işletim sistemi  bu modda çalışırken kötü yazılmış bir program sistemi çökertebilirdi. Korunmalı modda (protected mode) çalışan bir işletim sistemi ise bu türlü  programların sisteme zarar vermesini daha iyi engelleyebilirdi.

Bir başka sorun da ünlü geri dönülemez uygulama hatasıydı (unrecoverable application error, UAE). Bu hataların çoğunda Windows’un bir kusuru yoktu; programlar bir dosyayı açmaya çalışmadan önce böyle bir dosyanın var olup olmadığını kontrol etmiyorlar ya da olmayan bir sistem kaynağına ulaşmak istiyorlar ya da buna benzer bir hata yapıyorlar ve sistem çöküyordu.

Bütün bu sorunlara çare olarak Microsoft, Windows 3.1 versiyonunu çıkardı. Bu versiyonda kullanıcıya yeni gelen çok az şey vardı. Ama asıl farklılık küçük ayrıntılarda ve sistemin derinliklerindeydi. Bu versiyonda UAE’ler hemen hemen ortadan kayboldular. Çünkü Microsoft artık sistemden bir şey istendiği zaman isteğin geçerli olup olmadığını araştıran mekanizmalar eklemişti. Bir uygulama diskte yer alan bir dosyayı istediği zaman ya da benzer bir iş yapmak istediği zaman  Windows ilk önce işin yapılabilirliğini kontrol ediyordu (örneğin, istenilen dosyanın diskte yer alıp almadığını  kontrol ediyordu). Bu özellik birçok yazılımevinin ürettikleri  yazılımları   gözden geçirmesini sağladı. Yazılımevleri sorun çıkarmaya aday kısımları inceleyip yazılımlarını neredeyse yeniden yazdılar. Bütün bunlara karşın yine de sistem bütünlüğünü  bozan uygulamalar ortaya çıkıyordu. Bu durumda sonuç genel koruma hatasıydı (general protection fault, GPF). Yani, UAE’ler ortadan kalktı ama şimdi de yerine GPF’ler geldi. Bir sorun çıktığı zaman kullanıcı açısından değişen tek şey gelen mesajdı. Ama Windows 3.1, GPF’lerden sonra kendini daha kolay toparlayabiliyordu. Windows donup kalmadan önce en azından hatanın nedenini gösterebiliyordu. UAE’ler ise genelde Windows’un tanımlayamadığı hatalardan çıkıyordu. Bu fark, üreticilerin programlardaki hataları daha kolay görebilmelerini sağlıyordu. Bunların yanısıra ortalama bir kullanıcı şimdi çok daha az hata, yani GPF, ile karşılaşıyordu.

Microsoft Windows 3.1 ile birlikte daha da gelişmiş ve güvenilir hale getirilmiş bir bellek düzeni sağladı. Windows 3.1 sanal bellek kullanabiliyordu; yani, sabit diskin bir bölümü RAM bellek gibi kullanılabiliyordu. Microsoft bu ek belleğin bir bölümünü daha gelişmiş,  16 bitlik aygıt sürücüleri sağlamak için kullandı. 16 bitlik sürücüler korunmalı modda çalıştığı için Windows 3.1 8088’li bir makinada kullanılamıyordu.

Windows for Workgroups 3.11

Windows 95 öncesi en güvenilir, en sağlam Windows versiyonu Windows for WorkGroups 3.11 oldu. Bu versiyon aslında öncekilere göre çok daha iyi bir ağ desteği sağlamak için üretilmişti ama özellikleri yüzünden tek başına çalışan PC’lere bile yüklenmeye başladı

Bu versiyon ile birlikte, birkaç bilgisayarın bulunduğu ortamlarda, başkaca bir ağ işletim yazılımı kullanmadan  bir bilgisayar ağı oluşturmak mümkün oluyordu. Ayrıca elektronik posta için Microsoft Mail ve iş düzenini sağlamak için Scheduler programını da içeriyordu.

3.11’in daha güvenli olmasının nedeni ise önceki versiyonlarda bulunan hataların (bug) çoğunun temizlenmesiydi. Ayrıca 32 bitlik disk erişimi gibi yeni ve performansı arttıran özellikleri de vardı. Ama halen yeterince güvenilir bir sistem değildi. Olması da mümkün değildi. Çünkü önceki Windows versiyonları gibi o da disk erişimi ve benzeri işler için DOS’u kullanıyordu. Korumalı modda çalışan, birden fazla programı aynı anda çalıştıran bir işletim sistemi alt düzey işler için gerçel mod, tek-görevli bir sistemi kullanırsa sorunların çıkması kaçınılmaz.

Windows NT

DOS ve OS/2’dan sonra Microsoft’un üçüncü tam-tekmil işletim sistemi denemesi Windows NT oldu. Windows NT’yi Digital’dan transfer edilen bir grup yazdı. Digital’ın WAX bilgisayarlarında kullanılan VMS işletim sistemini de bu grup yazmıştı (Windows NT’nin kısaltması WNT’yi oluşturan harflere bakarsanız herbirinin VMS kısaltmasındaki harflerden sonra geldiğini görürsünüz).  Windows NT, daha önceki Windows yazılımlarından farklı olarak DOS’a gerek duymayan tam bir işletim sistemi idi.

DOS/Windows ikilisi varken NT’ye niçin gerek duyulduğu sorulabilir. Bu sorunun yanıtını şöyle verebiliriz. DOS ortada durduğu sürece güvenilir, hızlı, çağa uygun bir işletim sistemi oluşturmak hayaldi. Yaratılan herşey DOS’un kısıtlamaları yüzünden yetersiz kalmaya mahkumdu. Microsoft bu yazılımlarla büyük işyerlerine giremiyor, ciddi  uygulamalar gerçekleştiremiyordu. Büyük işyerleri kullanımı kolay, grafik arabirimli ama çok daha güvenilir ve güçlü bir işletim sistemi istiyorlardı.

Windows NT güvenilir bir yapıdaydı. Buradaki çok görevlilik yapısının preemptive olduğunu yukarda söylemiştik. Ayrıca uygulamaların doğrudan donanıma (disk, görüntü kartı, faks-modem kartı vb.) erişimi yasaklanmıştı. Daha önceki uygulamalar performanslarını arttırmak için DOS’u atlayıp donanıma doğrudan erişmek eğilimindeydirler. Bu da sistemin kararlılığını (stability) azaltıyordu. NT’de ise uygulamalar donanıma doğrudan erişemiyordu. İsteklerini çekirdek (kernel) modunda çalışan yönetici hizmetlere iletiyorlardı. Yönetici hizmetler isteklerin uygun olup olmadığına bakıyor, uygunsa istekleri yerine getirip sonuçlarını uygulamalara bildiriyordu.

NT aynı zamanda Microsoft’un ilk 32 bitlik işletim sistemi idi. PC dünyasında 32 bitlik ilk işlemci, 80386, 1985 yılında piyasaya çıkmıştı ama 1993 yılına kadar bu işlemcinin kaynaklarını sonuna kadar kullanan bir işletim sistemi üretilememişti. İşletim sisteminin 32 bitlik olması işlemlerin daha hızlı yapılabilmesini ve daha büyük belleklere daha kolay erişimi sağlıyordu.

NT başlangıçtan itibaren çokişlemcili  (multiprocessing) çalışabiliyordu. Yani, bilgisayarda birden fazla işlemci bulunuyorsa işleri eşit bir şekilde bu işlemcilere dağıtabiliyor ve sistem performansını arttırabiliyordu. Daha önceki işletim sistemlerinin  tersine NT, Intel işlemcilerine mahkum değildi. NT, Digital’ın Alpha, Silicon Graphics’in MIPS ve IBM/Motorola/Apple üçlüsünün PowerPC işlemcisi ile de çalışabiliyordu (yakın zamanlarda MIPS ve PowerPC işlemcileri için NT geliştirilmesi işine son verildi). Bu işlemciler arasında halen en iyi fiyat/performans oranı Intel işlemcileri ile elde ediliyor. (Burada Intel derken aslında bir platformu, i386 platformunu, kastediyorum. Intel firmasının işlemcileri dışında, AMD ve Cyrix işlemcileri de bu paltformda yer alıyorlar. Hatta AMD işlemcileri çoğu zaman performans bakımından Intel işlemcileri geçiyorlar.)

Microsoft, NT’yi ilk olarak sunucu bilgisayarlarda kullanılmak üzere tasarladı. Bu yüzden de üzerinde çalışabileceği bilgisayarın  oldukça yüksekti özelliklere sahip olması gerekiyordu. Hızlı bir işlemci ve en az 16MB bellek istiyordu. Yeni bilgisayar alanlar bu özellikleri küçümseyebilirler; çünkü aldıkları bilgisayarlar şu anda en azından 633MHz’lik bir Celeron’a ve 64MB’lık bir belleğe sahip. Ama NT’nin ilk çıktığı zamanlarda (çok değil, 1993 yılında) bu özellikler küçük bir servet anlamına geliyordu.

Microsoft’un daha sonra geliştirdiği workstation versiyonu NT’nin daha düşük konfigürasyonlu makinalarda da çalışmasını sağladı. Düşük konfigürasyon diyoruz ama yine de bu versiyon için de en az 12 MB gerekiyordu. Bu versiyon daha az kullanıcı, daha az sayıda bir arada çalıştırılabilecek işlemci vb. şeyler demekti.

Paranın ikinci planda, güvenilirlik ve performansın ilk planda kaldığı büyük işyerlerinde, devlet dairelerinde NT ilgi çekmeyi başardı. Ama bütün parlak özelliklerine karşın NT bir türlü yayılamadı. Değerlendirmelerde hep yüksek puanlar ve övgüler alıyordu. Ama Microsoft’un istediği yalnızca güzel değerlendirmeler değildi. Microsoft, hiç bir zaman kısıtlı pazarlara yönelik üretim yapan bir firma olmadı. Onun için başarı, ürününün 10-20 bin değil, 10-20 milyon adet satmasıydı. NT, hem donanım olarak zamanına göre üstün ve pahalı bir donanım gerektirmesi, hem de bu işletim sistemi için yazılmış 32 bitlik programların piyasada bulunmaması yüzünden bir türlü yaygınlaşamıyordu.

Bu ortamda ne yapılabilirdi? Ya bu projenin batak olduğuna karar verip başka şeyler denenecekti ya da bu ürünün yaygınlaşmasını kolaylaştıracak yeni hamleler düşünülecekti. Microsoft daha önce de, daha sonra da, batak projelerin içerisine girmiş ama vazgeçmesini bilmişti. NT’de durum değişikti: Microsoft, NT’ye güveniyordu; vazgeçmek niyetinde değildi. Microsoft’a göre NT sıradan bir ürün değildi. Firmanın bütün geleceğini bağladığı bir projeydi bu.

NT’den vazgeçilmeyecekse onun yaygınlaşmasını engelleyen unsurlar temizlenmeliydi. Kullanıcıları hem donanım olarak hem de yazılım olarak NT’ye uygun bir duruma getirmek gerekiyordu.

Microsoft’un donanım tarafında çok şey yapması gerekmedi. 1990’ların ortalarından başlayarak yarıiletken teknolojisinde akıl almaz ilerlemeler gerçekleşti. Birim hacme daha çok devre sığdırılırken fiyatlar sürekli düşmeye başladı. Birkaç örnek vermek isterim: 1995 Temmuzunda, Intel’in Türkiye temsilcisi olan Empa’da çalışırken, Pentium 75 işlemciyi 350 dolardan satıyorduk. Şu anda ise 1.4GHz’lik bir Pentium IV işlemci hemen hemen aynı fiyata satılıyor. O zamanlar bilgisayarımın belleği 4MB iken şimdi yalnızca görüntü kartımın belleği 16MB. Yine o zamanlar bilgisayarımın sabit diski 80MB iken şimdi tam 45GB’lık bir sabit diskim var.

Yazılım tarafında ise yapılacak çok şey vardı. Yazılım firmaları 10-20 bin satan NT için 32 bitlik program üretmeye yanaşmıyorlardı. Haklıydılar. Öbür yanda yüzlerce milyona ulaşan bir Windows 3.1 piyasası vardı. Onları ikna etmek için denklemin öbür tarafına, yani kullanıcı tarafına geçmek ve önce onları 32 bitlik ortamlara taşımak gerekiyordu. Eğer kullanıcılar 32 bitlik bir işletim sistemine geçerlerse yazılım firmaları da 32 bitlik program üretmeye başlayacaklardı.  Buradan hareket eden Microsoft, tarihinin en masraflı tanıtım kampanyası ile duyurduğu Windows 95’i üretti. 1995’in Ağustos ayında bu işletim sistemi piyasaya çıkarken Türkiye’de Ali Kırca Taksim’den canlı yayın ile bu ürünü tanıtıyordu. Gazeteler, dergiler, televizyonlar bu yeni ürünün tanıtımıyla dolup taşıyordu. Eşimin memleketi olan ve temelde tütüncülükle uğraşan Akhisar’da bile bilgisayarla ilgilendiğimi duyan kişiler bana Windows 95’i soruyorlardı. Böyle bir şey daha önce yaşanmadığı gibi daha sonra da yaşanmadı.

Windows 95

Microsoft, Windows 3.11 ve DOS 6.22 ikilisi sonrasında, kullanıcıların önünde bulunan bilgisayarlarda çalışacak yeni bir işletim sistemi çıkaracağını açıkladı. Bu yeni sistemde DOS’a gerek kalmıyordu. Kullanıcılar başından sonuna dek grafik ve dost bir ortamda çalışabileceklerdi.Bu yeni sistem 1995 içinde çıkarıldığı için Windows 95 olarak adlandırıldı.  1995’in Ağustos ayında tarihin gördüğü en büyük bilgisayar kampanyası eşliğinde piyasaya sürülen   bu sistem çok tutuldu. Daha ilk haftada milyonun üzerinde satış rakamlarına ulaştı.

Windows 95’de DOS ortadan kalktı ama geriye doğru uyumluluk yüzünden büyük ödünler verildi. Örneğin, 32 bitlik olduğu söylenen Windows 95’de çok yoğun bir şekilde 16 bitlik kodlar kullanılıyordu. Ama bu sayede de daha önceki programlarla ve ürünlerle sorunsuz bir şekilde çalışma sağlanıyordu. Ayrıca Windows 95’in  Tak-çalıştır (Plug-and-play) özelliği sayesinde bilgisayara yeni parçalar eklemek çok kolaylaşıyordu.

Windows 95’de bütün Windows DLL’leri ve destek kodları korumalı modda çalışıyordu. DOS uygulamalarını çalıştırmak için bir sanal makina (virtual machine) oluşturuyor ve bu makina üzerinde bir DOS kopyası çalıştırıyordu.  Tak-çalıştır özelliği olmayan makinalarda bir kısım BIOS fonksiyonları için destek sağlıyor ve gerçel-mod sürücüler kullanan çok eski kartları bile destekliyordu. Windows   95 gerçel mod sürücüleri dışında tamamen korumalı modda çalışıyor ve Windows NT’nin 32 bitlik programlama arabiriminin bir alt kümesini kullanıyordu.

Windows 95, daha önceki Windows versiyonlarından daha iyi, daha hızlı ve daha güvenilir çalışmakla kalmıyor kullanıcıya yeni bir grafik arayüzü de getiriyordu. Bu arayüz çok tutulunca uyumluluğu sağlamak için Windows NT 4.0’a da yerleştirildi.

Yukarda saydığımız kısımlar dışında Windows 95 ile kullanıcıların elektronik posta ve iletişim gereksinimlerini karşılayan MAPI ve TAPI desteği, az sayıda bilgisayardan oluşan küçük bir bilgisayar ağını çok kolay kurabilme desteği de sağlanıyordu.

Windows 95’de her türlü program çalışıyordu ama bu işletim sisteminden en yüksek yararı sağlamak için 32 bitlik programlar kullanmak gerekiyordu. Windows 95’in yaygınlaşmasıyla birlikte yazılım firmaları hızla 32 bitlik program üretmeye başladılar. Windows 95 için üretilen 32 bitlik programların hemen hepsi NT üzerinde de çalışıyordu. Microsoft böylece yazılım piyasasını da istediği gibi 32 bitlik bir yapıya kavuşturdu.

Windows NT 4.0

Windows NT’nin en son versiyonu olan NT 4.0, 1996 yılında piyasaya çıktı. NT 4.0’daki en büyük yenilik  1995 yılında piyasaya çıkan Windows 95’in arayüzünü kullanması idi. Bunun yanısıra bir DNS sunucu hizmetinin işletim sisteminde yer alması ve grafik altsisteminin çekirdek kipine taşınması gibi bazı ufak tefek değişiklikler vardı. Ama özellikle grafik altsisteminin çekirdek kipine taşınmasıyla birlikte artan grafik performansı, bilgisayar destekli tasarım programı (CAD) üreticilerini NT’ye çekti. NT halen CAD için en çok tercih edilen platform niteliğini taşıyor.

Windows NT 4.0 geriye doğru uyumluluk konusunda Windows 95’in çok gerisindedir. Windows 95’in çalıştırdığı birçok DOS ve 16 bitlik Windows uygulamalarını NT 4.0 çalıştırmaz. Çalıştırmaması da gerekir. Çünkü bu çalışmayan programlar ya doğrudan donanıma müdahale eden  ya da ciddi bir şekilde sistem bütünlüğünü ve güvenilirliğini ihlal eden programlardır. Bu türlü programları çalıştırmak istiyorsanız işletim sistemi olarak Windows 95’i seçebilirsiniz.  Ama en iyisi programlarınızı yenilemektir.

Windows NT 4.0 piyasada büyük bir başarı sağladı ve sağlamaya devam ediyor. Şu anda hem Türkiye’de hem de dünyada en çok kullanılan ağ işletim sistemi Windows NT 4.0. Ağ işletim sistemleri pazarında başa güreşen ve yakın zamana kadar fiilen tekel olan Novell’in pazar payı gitgide küçülüyor. Bu güçlü rakibinden kısa zamanda sıyrılan NT 4.0’ın şu anda en büyük rakibi Linux. Linux, amatör ve kısıtlı bir proje olarak yola çıkmışken Microsoft’a bir seçenek bulmaya çalışan firmalar ve kişiler tarafından keşfedildi. Bu kişiler ve firmalar şu anda en küçük ortamlardan en büyük sunuculara kadar her ortamda Linux’u kullanma çabası içindeler.

Windows NT 4.0’ın iki versiyonu var: NT Server ve ve NT Workstation. Workstation versiyonu tek başına çalışacak bilgisayarlar için ya da az sayıda bilgisayarın kendisine bağlanacağı bilgisayarlar için kullanılıyor. Server versiyonu ise çok sayıda bilgisayardan oluşan ağlara hizmet vermek için kullanılabilecek bir sistem. Workstation versiyonunun çalışabilmesi için en az 12MB bellek gerekirken server versiyonu için en az 16MB bellek gerekiyor. Ama her iki versiyon için de aslında 32MB’dan aşağısı önerilmiyor.

Yukarda sırasıyla task-switching, cooperative multitasking, preemptive multitasking ve multiprocessing terimlerini açıkladık. Windows 95 ve Windows NT ile birlikte yeni bir terim daha  karşımıza çıkıyor: Multithreading. Şimdi bu kavramı açıklayalım.

Bir task (görev) çalışmakta olan bir programdır. Bir program, kullanıcı tarafından çalıştırılan  bir program olabileceği gibi sistem tarafından çalıştırılan programlar da olabilir. Örneğin, Windows’u başlattığınızda çalışan ortada hiçbir program yok gibi görünür. Oysa işletim sistemi, Explorer ya da Program Manager gibi programları, ağa erişim sağlayan  programları, tanımlanmışsa yazıcı kuyruklarını çalıştırır durumdadır. Task yerine process (süreç) terimi de kullanılır.

Windows 3.1’de her bir uygulama tek bir göreve karşılık geliyordu. Windows 95 ve Windows NT’de ise bir uygulamada birden fazla görev bulunabilir. Bir uygulama içindeki işletilebilir en küçük kod parçasına,yani görev parçasına  thread denir. Uygulamalarda birden fazla thread’e izin veren işletim sistemine de multithreaded denir.  Windows  95 ve Windows NT multithreaded işletim sistemleridir. Multhtreaded yapı, uygulamaların içindeki küçük görevlerin (thread’lerin) birbirlerinden bağımsız çalışabilmelerini sağlar. Bu özellik    en çok çokişlemcili (multiprocessing) sistemlerde işe yarar. Çokişlemcili sistemlerde işletim sistemi uygulamaları ya da uygulamaların içinde bulunan thread’leri sistemdeki işlemcilere  dağıtır. Bu da sistem performansını önemli ölçüde arttırır. Ama tek işlemcili bir bilgisayarda bile multithreaded yapı performans artışı sağlar. Örneğin, Windows 95 için yazılmış bir elektronik tablolama programında thread’lerin birisi tablonun yeniden hesaplanması işi ile uğraşırken diğeri basım işlemi yapabilir.

Windows 2000

Microsoft, Windows NT 4.0’ın bir üst sürümü için adlandırma kuralını değiştirdi. Bu sürümün adı Windows 2000 oldu. Bu pek de parlak bir düşünce değildi ve diğer Windows ürünleriyle karıştırılmasına neden oldu. Hatta bu yüzden Windows 2000’in yeni sürümü için adlandırma kuralı tekrar değiştiriliyor. Windows 2000 Server’in yeni sürümü Windows Server olarak adlandırılacak.

Peki, 2000 yılının 17 Şubatında piyasaya çıkan Windows 2000 ne gibi yenilikler içeriyor? Baş yenilik dizin (directory) hizmetleri konusunda. “Directory” terimi Microsoft tarafından uzun zaman sabit diskteki bölümleri göstermek için kullanıldı. Ama uzun bir süre önce Microsoft disk bölümleri için folder (klasör) terimini kullanmaya başladı. Dizin, şu anda, bir sistemdeki nesnelerin bilgisi demek. Örneğin, telefon dizini kişilerin ad ve telefon numarası bilgisini içerir. Bir işletim sisteminin dizini ise kullanıcıları, bilgisayarları, yazıcıları, paylaşım alanlarını vb. nesneleri içerir.

NT’nin bir dizin  hizmeti vardı. Örneğin, User Manager for Domains programı ile dizin içindeki kullanıcılara, Server Manager programı ile de dizin içindeki bilgisayarlara erişebiliyordunuz. Ama bu dizinin bazı sorunları vardı: Yönetimi tutarlı bir arabirimle yapılmıyordu; her iş için ayrı ayrı programlar kullanılıyordu. Dizin içindeki nesnelerin sayısı üzerine sınırlar bulunuyordu. Örneğin, bir NT etki alanı içinde ortalama olarak birkaç bin kullanıcı tanımlanabiliyordu. Dizin hizmetlerini üstelenen bilgisayarlar (PDC ve BDC’ler) katı bir şekilde tanımlanıyordu: Normal  sunuculardan PDC-BDC durumuna, PDC-BDC’lerden normal sunucu durumuna geçiş mümkün değildi. Bu ve benzer kısıtlamalar Windows 2000’in dizin hizmeti Active Directory’de giderildi.

Active Directory dışında Windows 2000,  Plug-and-play  desteği, USB desteği, enerji yönetimi desteği gibi yeni teknolojilere destekler de  içeriyor. En güzel özelliklerinden birisi de NT’ye göre çok daha az yeniden başlatılması: NT’ye yeni bir hizmet, kart, protokol yüklediğinizde   sistemi yeniden başlatmanız gerekir. Windows 2000’de toplam olarak altı-yedi yerde yeniden başlatmak gerekiyor.

Alttakilere de Bakmakta Fayda Var!

• Windows 7 Sürüm Karşılaştırılması (0)
• Windows 7 Hangi sürümü almalı ve fiatları (0)
• Windows 7 7100 sürümünü günceleştirmek (0)
• Zararlı yazılımlara karşı alternatif korunma seçenekleri (0)
• Youtube Yeniden Kapandı ve Açılcı 8 Nisan 2010 (2)